Dla miłośników historii i przyrody:

Park Czartoryskich – ogród o powierzchni 32 ha został założony przez Lubomirskich w wieku XVII, pod koniec następnego stulecia przekształcony zgodnie z planem mecenasa sztuki, ks. Izabeli Czartoryskiej w park krajobrazowy za sprawą angielskiego ogrodnika James’a Savage’a. Stanowi przykład „naturalnego” ogrodu romantycznego. Zachowało się tu wiele egzotycznych drzew, np. tulipanowiec żółty, kasztan jadalny, sofora chińska, czy miłorząb japoński.

Pałac Czartoryskich – wzniesiony został pierwotnie przez Lubomirskich według barokowego projektu Tylmana z Gameren w latach 1627-1679, wielokrotnie przebudowywany. Ostatecznie w latach 1785-1810 pałac uzyskał klasycystyczny wygląd, według projektu nadwornego twórcy Czartoryskich Ch. P. Aignera. Warto zobaczyć pomieszczenia reprezentacyjne pałacu – sale: Kamienną, Balową, Gotycką, Rycerską oraz zabytkową żeliwną klatkę schodową z II połowy XIX w. W jednej z sal na parterze rezydencji mieści się, powstałe w 2009 roku Muzeum Czartoryskich, w którym można oglądać m.in portrety Czartoryskich oraz związane z nimi pamiątki.

Świątynia Sybilli – pierwsza budowla wzniesiona w części parkowej. Została wybudowana w latach 1798-1801 z inicjatywy księżnej Izabeli Czartoryskiej na wzór antycznej świątyni Westy w Tivoli pod Rzymem. Projektantem świątyni był Ch. P. Aigner. Wejścia do świątyni strzegą dwa lwy. W zwanej „Świątynią Pamięci” budowli księżna gromadziła pamiątki związane z historią Polski. Zbiory tego pierwszego polskiego muzeum miały budzić wiarę w lepszą przyszłość ojczyzny, będącej pod zaborami.

Dom Gotycki – powstał w roku 1809 według planów Ch. P. Aignera z przebudowanego barokowego pawilonu ogrodowego. Pierwotnie przeznaczony został na muzealne zbiory zagraniczne księżnej, z czasem zaczęto tu gromadzić również pamiątki narodowe. Powstało tu pierwsze polskie lapidarium – w zewnętrzne ściany budynku wkomponowano części zabytków architektonicznych i historycznych. Ekspozycje znajdowały się również we wnętrzach – wśród eksponatów była m.in. słynna „Dama z łasiczką” Leonarda da Vinci. Obecnie Dom Gotycki i Świątynia Sybilli są siedzibą Muzeum Regionalnego

Domek Grecki – dawna oranżeria z czterokolumnowym portykiem. Obecnie siedziba Biblioteki Miejskiej.

Rezerwat „Łęg na Kępie” – znajduje się w otulinie Kazimierskiego Parku Krajobrazowego. Objęty ochroną od 1963 r. zajmuje obszar o powierzchni 4,71 ha. Rezerwat ten stanowi ochronę nadwiślańskiego lasu łęgowego. Występują tu gatunki rodzime m.in. topola biała, czarna, osika, wierzba biała, wierzba krucha, jesion, wiąz, oraz gatunki obce, tj. dąb błotny, dąb czerwony, topola włoska i kanadyjska, wejmutka, sosna czarna czy kasztanowiec.

Muzeum Oświatowe – znajduje się w zabytkowym budynku dawnej szkoły, wybudowanej w początku XIX w. w stylu klasycystycznym, z fundacji Izabeli Czartoryskiej. Otwarte dla zwiedzających od 1987 r., gromadzi archiwalia i muzealia powiązane z oświatą i szkolnictwem oraz pracą pedagogiczną. Jest jedyną tego typu placówką muzealną w województwie lubelskim.

Dla miłośników architektury:

Pałac Marynki – powstał w stylu klasycystycznym w 1794 r., wg projektu Ch. P. Aignera. Nazwę wziął od imienia Marii Wirtemberskiej, córki księstwa Adama Kazimierza i Izabeli Czartoryskich, dla której powstał. Po udaniu się Czartoryskich na emigrację budynek przekazano dla Instytutu Agronomicznego. Obecnie zajmowany jest przez Oddział Pszczelnictwa Instytutu Ogrodnictwa.

Domek Żółty zwany Aleksandryjskim – zbudowany na początku XIX w. w stylu klasycystycznym. Według tradycji w czasie swoich wizyt w Puławach mieszkał w nim car Aleksander II.

Altana Chińska – altana parkowa wzorowana na chińskiej pagodzie wzniesiona została w połowie XVIII wieku. Stanowi zapewne jedyną pozostałość po budowlach znajdujących się w pierwotnym ogrodzie francuskim. Stanowiła zakątek, gdzie delektowano się nowym napojem, który upowszechnił się na terenie naszego kraju dopiero w kolejnym stuleciu – herbatą. Obecnie znajduje się tu oryginalna rzeźba z białego marmuru wykonana pod koniec XVIII w. we Florencji „Tankred i Klorynda”, której kopię można oglądać obok Domu Gotyckiego.

Sarkofag – symboliczny monument z białego marmuru, poświęcony pamięci Augusta Czartoryskiego i Zofii z Sieniawskich. Powstał na wzór jednego z najstarszych zachowanych rzymskich grobowców, należących do rodu Scypionów.

Brama Rzymska – wybudowana w 1829 r. na wzór łuku triumfalnego Tytusa w Rzymie.

Kościół pw. Wniebowzięcia NMP – dawna kaplica pałacowa zbudowana na początku XIX w. na wzór rzymskiego Panteonu. Portyk wejściowy ozdobiony 6 kolumnami korynckimi, wewnątrz 12 kolumn jońskich wspierających balkon. Kościół przykryty jest kopułą ozdobioną malowanymi kasetonami.

Wille Cienista i Samotnia przy ul. Zielonej – XIX-wieczne wille, które dzięki małżeństwu Józefa i Łucji Rautenstrauchów stały się ośrodkami, w których skupiało się życie kulturalne i intelektualne Puław. „Willa Cienista” (obecnie rekonstrukcja) to budowla w stylu tyrolskim, „Samotnia” stanowi natomiast przykład neogotyku. Obecnie obie budowle mieszczą lokale gastronomiczne.

Kościół pw. Świętego Józefa we Włostowicach – jego budowę, wg projektu arch. Franciszka Mayera, ukończono w 1728 roku. Fundatorką barokowej świątyni była Elżbieta Sieniawska. Wyposażenie pochodzi z końca XVIII w. z fundacji Czartoryskich. W ołtarzu głównym znajduje się obraz przedstawiający Świętą Rodzinę, dzieło Kazimierza Wojniakowskiego, ucznia Marcella Bacciarellego. Na ścianach kościoła umieszczono pamiątkowe tablice i epitafia z XVIII-XIX wieku. Na cmentarzu przykościelnym, jednej z najstarszych nekropolii w Polsce, znajdują się nagrobki prawosławne i ewangelickie pochodzące z XVIII stulecia.

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress